مسیر شغلیِ مهندس میکروسیستم معمولاً با کارآموز آزمایشگاه آغاز می‌شود که بین ۶ تا ۱۲ ماه به‌طول می‌انجامد. در طیِ این دوره، افراد به‌عنوان کارآموز در آزمایشگاه‌های میکروالکترونیک، نانوفناوری یا واحدهای R&D دانشگاه‌ها و صنایع فعالیت می‌کنند. در این مرحله، افراد با فرآیندهای پایه مانند فوتولیتوگرافی، رسوب‌دهی، اچینگ و تجهیزات پاک‌شده آشنا شده و نمونه‌کار آزمایشی جمع‌آوری می‌کنند.

پس از گذشت حدود ۱ تا ۲ سال تجربه کارگاهی یا پروژه‌ای، فرد در جایگاه تکنسین میکروسیستم فعالیت می‌کند. در این مرحله، افراد مسئول اجرای فرآیندهای ساخت لایه‌ای، تست پایه تراشه‌ها و ثبت پارامترهای فرآیندی هستند. تمرکز بر کنترل کیفیت فرآیندها، کار با میکروسکوپ‌ها و ابزار اندازه‌گیری دقیق برای موفقیت حرفه‌ای اهمیت دارد و این مرحله معمولاً ۱ تا ۳ سال طول می‌کشد.

در ادامه و با گذشت مجموعاً ۳ تا ۵ سال تجربه حرفه‌ای، فرد وارد نقش مهندس میکروسیستم می‌شود. در این مرحله، افراد مسئول طراحی فرایند تولید MEMS/NEMS، بهینه‌سازی پارامترها، مدل‌سازی عملکرد و همکاری در توسعه محصولات حسگری یا ساختارهای میکروالکترومکانیکی هستند. توانایی شبیه‌سازی با نرم‌افزارهایی مانند COMSOL و ANSYS و تحلیل داده‌های فرایندی برای حل مسائل تولیدی ضروری است.

بعد از کسب حدود ۵ تا ۸ سال تجربه حرفه‌ای، فرد در جایگاه سرمهندس یا ناظر پروژه فعالیت می‌کند. در این مرحله، افراد مسئول هدایت تیم‌های تحقیق و تولید، طراحی نمونه‌سازی پیشرفته، تضمین قابلیت تولید (DFM) و مدیریت ارتباط با مشتریان صنعتی یا مراکز پژوهشی هستند. مهارت در مدیریت پروژه، استانداردسازی فرآیند و حفاظت فنی-آرشیوی برای بازار ایران اهمیت بالایی دارد.

در انتها و پس از کسب بیش از ۸ سال تجربه موفق، فرد می‌تواند به مقام مدیر تحقیق و توسعه یا مشاور تخصصی در صنعت میکروسیستم‌ها و نانوفناوری ارتقا یابد. در این مرحله، افراد مسئول جهت‌دهی استراتژیک پژوهش، جذب گرنت یا پروژه‌های صنعتی، تجاری‌سازی حسگرها و همکاری با دانشگاه‌ها و شرکت‌های تولیدی در ایران هستند. توسعه شبکه علمی-صنعتی، انتشار مقالات فنی و توانمندی در انتقال فناوری کلید پیشرفت حرفه‌ای محسوب می‌شود.